• Als ik linksaf de Broekstraat inrijd, krijg ik het eerste verzoeknummer binnen. Even later schakel ik de radio over naar de cd-speler en deinen de vier meiden in de auto mee op de begintune van Pitbull’s Fireball. Een paar weken geleden maakten ze samen een dansje op dit liedje, voor zover je kunt dansen als

  • Op mijn hurken begin ik vol goede moed aan de eerste pol. Niet echt een makkelijk klusje om alle takken af te knippen maar het moet gebeuren; alles voor een uitbundige bloei volgend jaar zomer. De eerste restjes lavendel leg ik zonder te kijken naast me neer op het stenen pad. ‘Wa ies dat?’, vraagt

  • “Eigenlijk wilde ik vorig jaar al stoppen maar er was geen opvolger. Toen zei ik: Ok, dan doe ik het nog één jaar maar dan stop ik echt”, vertelt de voorzitter van de voetbalclub mij zo overtuigend mogelijk. De twijfel is duidelijk hoorbaar in zijn stem want wat als er aan het eind van dit

  • Het is iets voor achten als ik de Zomerweg oversteek richting de kerk. Het is rustig in het dorp. Ik hoor alleen het gezang van het gemengd koor dat repeteert in de kerk. De klanken vervagen als ik via het nostalgische, ongelijke klinkerpad langs het kerkhof op weg ben naar de voetbalkantine. Ik bestel een

  • Hij was vastbesloten me te helpen en met die belofte kreeg ik er als kersverse en ijverige brugklasser opeens vertrouwen in dat het wel goed zou komen met mijn werkstuk. We liepen samen langs de struiken en bomen achter de boerderij. Op een plek waar ik als kind veel speelde en waarvan ik nooit had

  • Als een willekeurige passant van een tankstation wordt hij door de journalist geïnterviewd om zijn mening te geven over elektrisch rijden. Ook hij ziet het steeds meer om zich heen maar is nog niet overgestapt. Dat kan ook niet, geeft hij aan, want het aantal kilometers dat hij dagelijks voor zijn werk moet afleggen is

  • Als een willekeurige passant van een tankstation wordt hij door de journalist geïnterviewd om zijn mening te geven over elektrisch rijden. Ook hij ziet het steeds meer om zich heen maar is nog niet overgestapt. Dat kan ook niet, geeft hij aan, want het aantal kilometers dat hij dagelijks voor zijn werk moet afleggen is

  • Vanaf een comfortabel bankje met mijn voeten in het zand kijk ik naar ze. Hoe ze een hoge houten toren beklimmen en hun weg terugvinden via de glijbaan. Hoe ze met een graafmachine zand scheppen. Niet om er een zandkasteel of een ander bouwwerk van te maken maar om te ervaren hoe zo’n graafmachine eigenlijk

  • Met zijn Minions-handdoek over zijn schouders en zijn handen over zijn opgetrokken knieën probeert hij zich op zijn ligbedje bij het zwembad even op te warmen. De zon is net achter de wolken verdwenen en de wind maakt het koud, net nu hij heeft besloten even te pauzeren. Naast hem ligt zijn moeder. Via haar

  • Hij parkeert zijn fiets in de berm en ploft direct op het bankje neer terwijl zijn vrouw uit haar fietstas een appel met een schilmesje haalt. Snakkend naar een korte pauze neemt ze vervolgens plaats naast haar echtgenoot. Ze hebben al heel wat kilometers afgelegd op hun elektrische fietsen en ze zijn van plan er